|
|
|
pj1978
Eitje
Geregistreerd op: 19-7-2010
Berichten: 5
Woonplaats: Noord Brabant |
| Jopie, lieve lieve Jopie, waarom toch? |
 |
|
Ik moet even ergens mijn verhaal kwijt kunnen, het is zo'n ontzettend zwaar gevoel nu.
Ons maatje Jopie, een super lieve grijze roodstaart, die ongeveer 44-45 jaar is geworden, is vandaag overleden. 
Wij hebben Jopie een aantal jaren geleden van iemand gekregen, waar hij (ik praat vaak in de hij/hem vorm, terwijl het een zij is) 23 jaar was geweest, hij zat in een ronde, papegaai onvriendelijke kooi, met slechte voeding. Bij ons kreeg hij het een stuk beter, andere kooi, waar hij altijd bovenop kon zitten als die open stond, mijn vader liep altijd met hem rond op zijn schouder en hij mocht ook overal mee naar toe, het leek voor Jopie te laat, hij had weinig levenslust meer, wel kon je steeds vaker aan hem merken dat hij blij was met de aandacht en zorg die hij kreeg, ik hoop dat hij wist dat we van hem houden, zo ontzettend veel.
Vorig jaar (november 2009) werd Jopie ziek, ze zei niets meer, was heel lusteloos, etc. Toen zijn wij naar Bastiaanse, een vogelarts geweest in Prinsenbeek, uiteindelijk is Jopie toen weer opgeknapt en het ging daarna redelijk tot goed met haar. Toch ging het de laatste tijd weer wat minder met Jopie, ong. 2 weken geleden zijn we weer naar Bastiaanse geweest, maar die was er niet en toen we deze week weer belde kregen we te horen dat hij op vakantie is.
Om Jopie toch van de best mogelijke zorg te voorzien, hebben wij toen besloten om met hem naar de Universitaire kliniek voor diergeneeskunde in utrecht te gaan. Daar is hij afgelopen dinsdag onderzocht en de conclusie was dat zijn nieren niet helemaal goed meer functioneerde en dat zijn calcium waarde te laag was, daarnaast had hij ook nog een ontsteking, waar precies weet ik niet. Hetzelfde eigenlijk als wat Bastiaanse destijds geconcludeerd had, volgens Bastiaanse had Jopie ook last van aderverkalking, daar hebben ze het in Utrecht niet over gehad.
Hun advies was Jopie op te laten nemen, zodat zijn nieren gespoeld konden worden en tegelijkertijd zou hij dan anitbiotica voor de onsteking en calcium toegediend krijgen. Mijn vader vond dat toen een moeilijk besluit en wilde dat eerst thuis bespreken.
Jopie is van die dag onderzoekjes erg achteruit gegaan, hij wilde niet meer eten en was over het algemeen heel erg zwak. Ik schrok er echt heel erg van, toen ik terug kwam van mijn werk en hem ineens zo zag zitten bibberen en zwak. Hij wilde daarna ook bijna niet meer eten. Ik dacht nog "Jezus, wat hebben ze met mijn beestje gedaan, daar.", maar hoopte dat het gewoon van een vermoeiende zware dag was, dat was ook wel zo volgens mij, maar daarna wilde hij dus niet meer eten.
Uiteindelijk hebben we Jopie donderdag toch maar naar Utrecht gebracht voor de opname van 4 dagen, wat moet je anders?, mijn vader zei al wel gelijk dat hij het gevoel had dat we Jopie dood weer zouden moeten ophalen en tot ons grote verdriet is dat waarheid geworden. Vanmorgen (zaterdag) belde ze op dat Jopie dood in zijn couveuse lag 's ochtends. Ze begrepen het zelf ook niet, omdat ze niet dachten dat hij in levensgevaar was, aangezien hij dwangvoeding kreeg.
Mij valt het echt heel erg tegen van zo'n universitaire diergeneeskunde kliniek, we dachten echt dat het voor Jopie, de allerbeste plaats was om hem te laten nakijken en helpen. Ze hadden hem echt eerst aan moeten sterken, daar ging ik ook vanuit en mijn vader heeft dat nog gezegd toen hij hem bracht, wij hadden op onze beurt veel eerder moeten ingrijpen, toen het weer wat minder werd met Jopie, maar hij was vorige week maandag voordat hij dinsdag voor het eerst naar Utrecht ging echt nog steeds veel minder ziek als dat hij in november vorig jaar was.
Zijn urinezuur gehalte was te hoog, maar niet levensbedreigen, hier wilde ze zijn nieren voor spoelen, zijn calcium waarde was 0.9, terwijl dat 1.4 moet zijn, dat is best veel, maar niet levensbedreigend. De ontsteking zal ook niet zo snel tot zijn dood geleid hebben ineens, waarom dan toch in godsnaam.
Had nooit verwacht dat we zaterdag dat telefoontje zouden krijgen, mijn ouders waren vrijdag middag nog bij hem op bezoek geweest, mijn vader (dat is eigenlijk Jopie zijn allerbeste maatje) zei dat hij wel even opleefde en begroete met zijn bekende Woew!!! geluidje, maar dat hij verder heel apatisch was, mijn vader had hem nog in zijn nekje gekrabt, wat hij heel lekker vond. Ze zeiden nog dat hem in principe niets kon overkomen, want hij kreeg dus die dwangvoeding.
Het is echt heel zwaar, als je dan je geliefde vogel dood in een kartonnen doosje terug krijgt.
Het is zo ontzettend oneerlijk, hoe heeft het ineens zo snel zo verkeerd kunnen gaan, ik ben er echt helemaal kapot van, dit heeft Jopie echt niet verdient. Kan mezelf wel door mijn kop schieten ....
We houden zo ontzettend veel van Jopie, daarnaast zit je ook nog met de vraag: Hebben we het wel goed gedaan? Had ie nog geleefd als we gewoon hadden gewacht tot Bastiaanse terug is van vakantie?
Is de stress hem teveel geworden, of was ze te zwak voor de behandeling aan te kunnen, je weet het gewoon niet.
Het doet nog eens extra veel pijn, dat ze nu helemaal alleen in een onbekende omgeving haar 2 laatste dagen en nachten heeft moeten doorbrengen, misschien is dat hem wel fataal geworden, ook nog uit zijn vertrouwde omgeving weg van de mensen die hem lief hebben.
Jopie , we zullen je NOOIT vergeten en we houden heel van je, ik hoop dat je dat weet. (net of hij dit zal lezen, maar goed)
Het is misschien een beetje een emotioneel en onsamenhangend bericht geworden, maar kan even niet anders |
Maandag 19 Juli 2010 11:06 am |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 20608
Woonplaats: België |
|
|
|
Hoihoi,
Eerst en vooral wil ik je veel sterkte toewensen met dit grote verlies. Ik heb je bericht even bij de "regenboogbrug" gezet.
Je mag jullie zelf geen schuldgevoel geven. Hoe jullie Jopie gered hebben van bij dat andere gezin, haar een prachtige tijd nog gegeven hebben en niet te vergeten geen kosten die te hoog waren om haar te laten helpen. Jullie zijn prachtbaasje hoor, vergeet dat niet en geloof me maar, je leest soms andere dingen.
Jullie hebben alles gedaan wat in jullie macht en kracht lag, Jopie is helaas gegaan maar wist verdorie goed hoe groot jullie liefde was. Of ze in Utrecht een fout gedaan hebben, ik weet het niet maar eigenlijk kon Jopie niet beter zijn als daar. Helaas kunnen ze niet altijd alles voorspellen en kan een gaaitje nu éénmaal snel gaan, hoe hard en vreselijk dat is.
Neem jullie zelf niets kwalijk, ik snap dat de pijn nu vreselijk moet zijn maar jullie hebben Jopie echt nog een mooie tijd gegeven en dat wist Jopie zeker. Een gaai gaat niet zomaar bij iemand genieten, die persoon moet dat verdienen en dat was bij jullie zeker het geval.
Ik kan helaas niet anders als jullie veel moed en sterkte toewensen want zo'n verlies, dat heeft tijd nodig.
Veel sterkte en weet dat we er voor jullie zijn.  |
|
Maandag 19 Juli 2010 11:21 am |
|
|
Mariss
Vlieger
Geregistreerd op: 17-5-2009
Berichten: 812
Woonplaats: Rotterdam |
Als eerst: Veel en veel sterkte
Als tweede, je hebt je best gedaan. Bij Utrecht zijn ze hartstikke goed, maar ook hun kunnen niet alle diertjes redden. Een vogeltje blijft een klein en teer beestje.
Jullie hebben hem gered uit een huis waar ze duidelijk niet goed voor hem zorgde, en geplaatst in jullie gezinsleven. Dat is meer dan dat een vogeltje zich zou kunnen wensen.
Hij heeft geweten dat jullie veel van hem houden en dat zullen jullie altijd blijven doen.
Het verdriet gaat slijten, maar jullie liefde voor hem wordt er niet minder op.
Veel en veel sterkte nogmaals |
|
Maandag 19 Juli 2010 11:25 am |
|
|
|
|
pj1978
Eitje
Geregistreerd op: 19-7-2010
Berichten: 5
Woonplaats: Noord Brabant |
|
|
|
Heel erg bedankt, ik heb het zo hard nodig nu.
@Mariss: ik heb net ook jou verhaal zitten lezen over je drie parkietjes die je verloren hebt, ook jij veel sterkte.
Ik weet dat ze niet alle dieren kunnen redden ook in Utrecht niet, maar het is zo snel gegaan, ik was er wel bang voor dat hij niet heel erg lang meer zou leven, maar dit zag ik niet aankomen, hij was zeker ziek, maar niet doodziek. Ik ben nu bang dat Jopie overbelast is met de behandelingen, terwijl zijn zieke, verzwakte lichaampje dat niet aankon of dat de verkeerde diagnose is gesteld.
Ik moet sterk zijn, maar dat valt niet mee, ongelooflijk hoe veel je van zo'n beestje gaat houden, maar dat is gewoon een feit.
Ik heb ook nog twee bonte boertjes, 1 van 18 (dat is echt mijn maatje, wil alleen maar bij zijn) en 1 van 5, die is altijd bij mijn moeder.
Jopie was echt heel bijzonder, het liefste wezen dat ik ooit heb gezien, ook wat emotie nu, natuurlijk, maar was echt zo. Ik hoop dat we het goed gedaan hebben, hadden we maar eerder naar de va gegaan, toen hij nog wat meer kracht en reservers had om de behandeling te doorstaan. Maar achteraf is altijd makkelijk, en vooral altijd nutteloos. Het is te laat voor onze lieve Jopie. Ik hoop echt dat hij gestorven is met de wetenschap dat er veel van hem gehouden wordt en niet uit verdriet dat hij weer in een vreemde omgeving was, maar dat zal wel niet, als je nagaat hoeveel liefde er nog in het beest zat, ondanks alle elende die hij al had meegemaakt.
De mensen waar wij hem van hebben gekregen, zijn trouwens zeker geen slechte mensen en hadden het beste met Jopie voor, daarom gaven ze hem ook uiteindelijk aan ons, zonder er geld voor te vragen. Ze wisten alleen niet wat zo'n papegaai allemaal nodig heeft, dat hadden ze wel uit mogen zoeken, maar het is niet anders.
Voor Jopie is het misschien maar beter zo, maar het gevoel dat het niet nodig was geweest, maakt het
bijna
ondraaglijk voor mij. |
|
Maandag 19 Juli 2010 11:51 am |
|
|
Nel
Vlieger
Geregistreerd op: 8-3-2007
Berichten: 758
|
Ik zit hier bijna te huilen. Ooo, wat erg voor jullie. Heel veel sterkte met dit verlies.
Jullie hebben het besluit genomen wat jullie het beste leek.
Ik zou zoveel willen schrijven om jullie te troosten maar ik heb even geen woorden meer.
Heel heel veel sterkte voor iedereen in jullie gezin. Jopie heeft enorm geboft met jullie en daar is ze jullie dankbaar voor.
Sterkte, Nel |
|
Maandag 19 Juli 2010 1:24 pm |
|
|
Assie
Vlieger
Geregistreerd op: 31-8-2008
Berichten: 729
Woonplaats: wierden |
zit hier met tranen in me ogen.ik weet precies hoe je je voelt.jemoet jezelf niks kwalijk nemen want je had het beste met jopie voor. heel veel sterkte |
|
Maandag 19 Juli 2010 3:56 pm |
|
|
|
|
stephen
Ervaren vlieger
Geregistreerd op: 16-8-2007
Berichten: 1476
Woonplaats: maasmechelen |
heel veel sterkte. Ik vind het echt rot voor julie, je hoeft geen schuldgevoel te hebben, julie hebben gedaan wat julie kunnen en je moet het zo bekijken, je hebt haar heel wat prachtige jaren gegeven en daar is ze je zeker dankbaar voor.
Nog veel sterkte de komende dagen |
|
Dinsdag 20 Juli 2010 12:14 am |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19552
Woonplaats: Meppel |
Ontzettend veel sterkte
Jullie hebben het beste met Jopie voorgehad en hem de medische hulp gegeven die hij nodig had., Het is niet terecht om een schuld gevoel te hebben. Juist omdat jullie zoveel van hem houden heb je gekozen voor behandeling.
Heel veel sterkte en ik hoop dat jullie na verloop van tijd dit verlies een plekje kunnen gaan geven |
|
Dinsdag 20 Juli 2010 10:18 am |
|
|
pj1978
Eitje
Geregistreerd op: 19-7-2010
Berichten: 5
Woonplaats: Noord Brabant |
|
|
|
Bedankt voor alle lieve reacties.
Het is moeilijk om niet iets van een schuld gevoel te hebben, ook al weet ik dat we ons best hebben gedaan en zeker het beste met Jopie voor hebben gehad. Soms is dat niet genoeg, we hadden sneller moeten reageren toen we het vermoeden kregen dat het weer achteruitging.
Met name het gewichtsverlies, ondanks dat ze gewoon volop leek te eten, had een teken moeten zijn om gelijk naar de vogelarts terug te gaan.
Ondanks dat ze in Utrecht ongetwijfeld goed zijn, had mijn vader er vorige week dinsdag na de eerste onderzoeken en het advies voor opname geen goed gevoel bij. Hij heeft toen nog naar Ter Horst gebeld (in Veldhoven), maar die is er op woensdag niet of vorige week in ieder geval niet. Mede omdat Utrecht (UKG) zo goed bekend staat toch maar naar toe gebracht, ik denk echt dat ze anders nu nog geleefd zou hebben.
Feit blijft wel dat Jopie niet echt levenslustig meer was, had ook heel weinig interesse meer in wat er om hem heen gebeurde. Heel even was ze dan enthousiast bezig, maar een paar minuten later zat ze dan gewoon weer te slapen, het leek alsof hij al heel oud was, hij kan ook ouder zijn geweest als 44-45jaar, maar jonger niet.
Misschien is het voor haar daarom maar beter zo.
We laten nog sectie plegen, hopelijk levert dat iets op, ook al maakt het voor Jopie niks meer uit.
Ik wil niet overkomen als zeikerd overkomen, maar heb het er gewoon echt heel moeilijk mee. |
|
Woensdag 21 Juli 2010 9:48 am |
|
|
|
|
alexandraatje
Kamikaze piloot
Geregistreerd op: 5-12-2005
Berichten: 5006
Woonplaats: in een dorpje ver weg |
|
|
|
je komt helemaal niet als een zeikerd over hoor. het is juist goed dat je alles hier van je afschrijft. het is een manier om het rouwproces door te gaan.
jullie hebben gedaan wat jullie konden. misschien was Jopie zieker dan menigeen heeft gedacht, of een heel stuk ouder dan jullie dachten. dat weet je niet.
hij heeft liefde gehad, aandacht en de beste verzorging die een gaai zich mag wensen. als het dan niet meer verder kan gaan, dan kan jij er niks aan doen. alles is gedaan om hem te h elpen maar het heeft niet mogen zijn.
geef hem een mooi plekje in je hart en vergeet niet dat hij altijd bij je zal zijn, zolang jij nog aan hem denkt.
of nu de ene arts of de andere er naar heeft gekeken maakt niks uit. dat is achteraf gepraat en zou misschien ook niks veranderd hebben aan de situatie.
weet dat je hier terecht kunt met je verdriet en alles wat je dwars zit. wij zullen je niet veroordelen en dingen noemen die je niet bent. het is heel normaal dat je je zo voelt.
alleen de tijd kan je helpen er anders over te gaan denken.
 |
|
Woensdag 21 Juli 2010 10:23 am |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 20608
Woonplaats: België |
Nee joh, je komt niet als een zeikerd over. Het is toch heel normaal dat je zoveel vragen, twijfels hebt. Ik zou niet anders zijn maar achteraf is het voor ons allemaal te denken, hadden we dit of hadden we dat. Ik vrees dat je dit grote verlies echt tijd zal moeten geven eer je het een plaatsje kan geven. Dit doe je niet zomaar ff, daarvoor hielden jullie teveel van jullie schatje. |
|
Woensdag 21 Juli 2010 1:57 pm |
|
|
Spetter
Vlieger
Geregistreerd op: 5-8-2009
Berichten: 1087
Woonplaats: boxtel |
Hier kun je je hart helemaal luchten hoor
Wat een triest verhaal. Jullie hebben zoveel voor Jopie gedaan, haar laatste jaren zijn vol vreugde en liefde geweest................dat vergeet ze nooit.
Heel veel sterkte wens ik jullie toe, en hopelijk kom je snel met je schuldgevoel in balans. Ik las vroeger voor mijn kinderen het boekje: Dat is heel wat voor een kat.............daarin komt Roetje te overlijden en wordt een lijstje gemaakt met waarom ze zoveel van Roetje hielden.
Jopie blijft in jullie hart en gedachten wonen en is jullie (zeker weten) dankbaar voor alle liefdevolle zorgen. |
|
Woensdag 21 Juli 2010 5:59 pm |
|
|
|
|
pj1978
Eitje
Geregistreerd op: 19-7-2010
Berichten: 5
Woonplaats: Noord Brabant |
|
|
|
Vandaag naar veldhoven geweest en sectie laten plegen door Mw. Ter Horst. Ik moet zeggen dat ik haar super vind, nam uitgebreid de tijd om ons te vertellen wat ze gezien had en ook om al onze vragen te beantwoorden, ik moet zeggen dat het heel fijn is.
Jopie is toch uiteindelijk overleden aan niervergiftiging, dat was hoe dan ook niet te voorkomen geweest, we zeiden nog dat we dachten dat Jopie nog geleefd zou hebben, als we ze niet naar Utrecht hadden gebracht, ze zei dat dit waarschijnlijk niet zo zou zijn geweest. Ze zei ook gelijk toen wij ons verhaal over Utrecht vertelde "dat is utrecht", hier zetten ze onderzoek en onderwijs op de eerste plaats, de patient zelf komt in feite derde, maar er zjin ook dingen die ze alleen in Utrecht kunnen behandelen volgens haar. Dat is als het je eigen vogel is niet zo leuk, maar wel goed dat ze steeds meer onderzoek doen, zodat ze steeds meer kunnen om onze vogels te helpen.
Het is dus voor Jopie wel heel belastend geweest, omdat er minsten 5 a 6 mensen aan zo'n ziek vogeltje zitten, met alle stress vandien. Maar dat is niet fataal geweest.
Kortom komt het er dus op neer, dat Jopie niet te helpen was geweest. Misschien hadden we hem beter in kunnen laten slapen i.p.v. opnemen, maar we hebben gewoon alles gedaan om haar te helpen.
Ze zei trouwens ook nog dat Jopie inderdaad al een oude grijze roodstaart was en toen ik zei dat ze toch 70-80 jaar konden worden, wuifde ze dat weg en zei dat de gemiddelde leeftijd van een grijze roodstaart zo rond de 40 jaar licht, dus dan is de minstens 45 jaar van Jopie zeker niet slecht (er zullen er best zijn die ouder worden, maar dat is dan best speciaal), we hadden graag wat langer goed voor haar willen zorgen en de liefde willen geven die ze er hele leven had moeten krijgen, maar het is niet anders, daar kunnen wij ook niks aan doen.
Ik ben nu blij voor Jopie, dat ze rust heeft en geen klachten meer.
Het verdriet is er nog wel, maar al een stuk dragelijker als eerst wetende dat we er niks aan kunnen doen en dat Jopie niet door fouten beslissingen vervroegd is gestorven. |
|
Donderdag 22 Juli 2010 3:59 pm |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 20608
Woonplaats: België |
|
|
|
Ben zo blij dat je naar Hedwig bent gegaan, ze is een supergoede artse en inderdaad ook erg menselijk. Ik ga heel graag naar haar toe om uitleg te krijgen ook. Ze is een schat van een vrouw die dan ook echt super is met de gaaien.
Ik hoop dat jullie het een plekje kunnen geven, jullie weten nu met zekerheid dat jullie echt alles gedaan hebben wat jullie konden doen. Jopie was helaas niet meer te redden maar over dat inslapen, dat konden jullie niet weten zolang er geen diagnose was over de ernst op dat moment dus die optie was er niet omdat er niet aan die ernst gedacht was. Dat konden jullie ook niet weten. Jopie rust nu zacht, wetende dat die grote liefde van jullie haar nog een leuke tijd hebben gegeven die ze anders waarschijnlijk niet zou hebben gehad dus wees dankbaar daarvoor, dat was Jopie ook zeker en vast, anders had ze al lang niet meer geleefd maar dankzij jullie heeft ze wel nog een leuke tijd vol liefde en goede zorg gekend.
Ik wil je zeker nog veel sterkte wensen, het verdriet kan niet weg zijn, het gemis is er, enkel omdat jullie mekaar zo graag zagen.
Geef je verdriet ook de kans want opkroppen is niet goed voor jullie, vertel over de leuke dingen met Jopie, die zijn er ongetwijfeld enorm veel. Jopie is altijd bij je hoor, misschien niet meer tastbaar maar in je hart is ze voor eeuwig en altijd, dat kan niemand jullie afnemen.
Rust zacht Jopie en leef verder in de harten van je baasjes.
|
|
Donderdag 22 Juli 2010 5:12 pm |
|
|
alexandraatje
Kamikaze piloot
Geregistreerd op: 5-12-2005
Berichten: 5006
Woonplaats: in een dorpje ver weg |
nu je dit weet, kun je het makkelijker een plekje geven voor je verdriet. Jopi was dan een vogel op hoge leeftijd om het zo maar uit te drukken en je weet, ouderdom komt met gebreken.
blijf erbij dat hij een geweldig leven bij jullie heeft gehad en het niet beter heeft kunnen treffen dan bij jullie te zijn.
je weet nu dat het echt niet anders heeft mogen zijn.
het verdriet blijft, maar de pijn wordt minder schrijnend mettertijd.
heel veel sterkte voor jullie allen. |
|
Vrijdag 23 Juli 2010 6:29 am |
|
|
|
|
Ga naar Pagina 1, 2 Volgende
Tijden zijn in GMT + 1 uur. Het is nu Donderdag 9 September 2010 10:51 am
|
|
|
|
|
|
|
