|
Het begin Op zaterdag 18 juni kwam hij bij ons: een elf weken oud Senegal papegaaitje, mijn eindexamencadeau. Na lang overleg over de mogelijk naam, werd Bob de uiteindelijke keuze. Tot ontzet van mijn broertje die heel graag de naam Francis wilde ;). Bob is een heel vrolijk, lief bonte boertje dat ontzettend van knuffelen houdt maar op zijn tijd ook graag een potje stoeit. Ik kan nu al niet meer zonder hem! Een aantal foto’s Bob heeft een beetje een hekel aan het nemen van foto’s. Ik heb er gisteren (19.12.2005) wel een paar goede genomen(ik wil nog wel eens de flitser vergeten ;)). Zie hieronder: 
Dit is dus BOB. Hier speelt hij met zijn plastic bal. Let vooral op zijn oranje voet en deel van zijn snavel. Dit heeft hij net speciaal voor jullie met een wortel gedaan als accent. 
Hier zit Bob in zijn kooi. Hij kijkt een beetje angstig in de camera, maar is toch te nieuwschierig om er vandoor te gaan! 
Bob zijn favoriete speeltje is toch wel zijn schommel. Die showt hij jullie hier dan ook!  
Lekker op de klimboom met tijgetje.  
Op de oude klimboom (de speeltjes veranderen geregeld) En een close-up! Interview met Bob 1. Soort: Bonte Boer 2. Wetenschappelijke naam: Poicephalus Senegalus 3. Roepnaam: Bob 4. Geslacht: mannelijk 5. Bijnamen: Boppie, Bobby, Bobo, Monster 6. Favoriete speeltje: Mijn schommel 7. Favoriete eten: hmmm moeilijke vraag. Ik eet eigenlijk alles wat ik tegen kom, maar favoriet zijn toch wel: wortel, boon, appel, speculaas en nootjes. 8. Favoriete bezigheid: Slapen, eten, de hondjes pesten, brabbelen, vleermuisje spelen (op de kop in de kooi hangen) 9. Heeft een hekel aan: 's avonds mijn kooi weer in moeten, dat irritante jongentje dat hier rond loopt, op de foto moeten, douchen (stink ik ofzo?) 10. Beste eigenschap: Tja weer zo'n moeilijke vraag. Volgens mij heb ik alleen maar goede eigenschappen haha. Ik denk dat mijn beste eigenschap toch wel is dat ik zo ontzettend lief ben en heel veel van knuffelen houd. Ook mijn gevoel voor humor is erg goed (net naast het doekje poepen en dan ontzettend hard lachen is één van die grapjes) 11. Slechtste eigenschap: Hmmm die heb ik eigenlijk niet. Al hoewel, soms word ik wel snel bang van grote dingen, maar ja dat overleef ik wel. 12. Woordenschat: Meestal zeg ik een woordje maar één keer; gewoon om mijn baasjes te pesten. Ik kan wel een boel woordjes: Ja, nee, Bob, Bobje, Bobby, Affel (appel), komma (kom maar), hallo, he? (met dank aan het slechthorende vrouwtje in huis) en miauw. Anekdotes: 1. Bob zat lekker op mijn schoot een stukje fruit te eten. Ik had mijn benen op tafel en opeens rende hij zo snel als hij kon naar mijn tenen heen om daar vervolgens eens flink in te gaan bijten. Ik zei natuurlijk meteen:'Bob kom eens terug'. Dat deed hij een klein stukje, hij liep naar mijn schenen heen om daar vervolgens stijf te gaan zitten. Er zat geen beweging meer in. Vervolgens zei ik: 'Bob, hierkomen nu!'. Waarop Bob erg duidelijk antwoorde met: 'NEE!' En nu moeten jullie nagaan dat hij al weken geen woordje meer had gezegd. Ik vond het erg moeilijk om haar niet meteen te belonen voor deze actie. 2. Bob zat lekker op mijn schoot (dat doet hij nogal vaak) te spelen met het één of het ander. Ik heb altijd een handdoek op mijn schoot liggen, omdat hij nogal vaak poept. Meestal doet hij het netjes op de handdoek maar er zijn ook uitzonderingen. Zoals deze keer. Zoals ik dus al zei was hij lekker aan het spelen op de handdoek. Toen kwam hij naar me toe huppen (zo schattig om te zien :)) om me een kusje te geven, wat natuurlijk altijd goed is. Vervolgens ging meneer even bij me zitten, best gezellig leek het. Ik dacht al, wat is hij vandaag toch een engeltje geweest. Die gedachte bleef natuurlijk niet lang in stand want enkele seconden later lag er een mooi poepje op mijn schone shirt. Deze actie werd gevolgd door een hilarische lach van Bob. Gelukkig kreeg ik daarna wel een kusje om het goed te maken. 3. Je hoort wel eens van gaaitjes die hun snavel dicht houden als er onbekenden in huis zijn. Bob heeft dit wel bij specifieke personen: mijn grootouders, maar dat kan ik haar eigenlijk niet kwalijk nemen. Verder doet hij juist extra hard zijn best om aandacht te krijgen. Zo was laatst onze afwasmachine kapot. Mijn moeder was hier niet echt gelukkig mee, dus er kwam een 'mannetje' om Mien (Mien de afwasmachien) te repareren. Hij was de deur nog niet binnen of Bob begon het bouwvakkersfluitje te fluiten. En niet één keer maar minstens tien keer. Toen hij door had dat deze man daar niet op reageerde probeerde hij allerlei andere truukjes. Aan het einde van de dag was hij volledig uitgeput en had hij er een schor keelgeluid aan overgehouden. 4. Zomaar een ochtend. Ik kom beneden laat de honden uit de bench en loop naar Bobje toe. Na wat geknuffel zeg ik eigenlijk tegen mijzelf: 'ik doe de radio maar even aan' wat gevolgd wordt door een duidelijk 'JA!' van Bob. Ik zet de radio aan en zodra Bob de muziek hoort begint hij te dansen!
|
